وب سايت شخصي مهدي كاظمي

PDF چاپ نامه الکترونیک

بررسي دلايل رواج ابزارها و تكنيك‌هاي سياست‌گذاري در ايران

 

حسين رضازاده

مهدي كاظمي

آرش موسوي

 

فصلنامه علمي-پژوهشي سياست علم و فناوري، 1387، 3: 13-23.

چكيده:

در اين مقاله به دنبال پاسخ به اين سوال هستيم كه "مهمترين دلايل رواج تكنيكها و ابزارهاي نوين سياست‌گذاري، در ايران چه هستند؟" و "تا چه ميزان دلايل فوق، مي‌توانند سرعت رواج اين ابزارها را در فضاي سياست‌گذاري كشور توضيح دهند؟" براي پاسخ دادن به اين سوال، با استفاده از ادبياتي كه حول موضوع "انتقال سياست‌" شكل گرفته‌است، مساله انتقال ابزارهاي سياستي (كه خود مصداقي از پديده انتقال سياست است) را تحليل كرده‌ايم. با تمركز بر "چرايي" انتقال ابزارهاي سياستي، مهمترين عوامل اثرگذار بر اين پديده از ادبيات انتقال سياست استخراج شده‌است. در قدم بعد، بخشي از اين دلايل كه به‌كارگيري ابزارهاي نوين سياست‌گذاري از سوي بازيگران عرصه سياست را توضيح مي‌دادند، مشخص شدند. سپس در قدم پاياني، با نظرسنجي از خبرگان حوزه سياست‌گذاري در كشور، ميزان اهميت نسبي اين دلايل در رواج ابزارهاي نوين سياستگذاري در ايران مورد بررسي قرار گرفتند.
نتيجه اين بررسي، نشان داده‌است كه رواج بسياري از ابزارهاي نوين سياستگذاري در ايران متاثر از دلايلي همچون "تلاش براي علمي جلوه دادن سياستها" و يا با هدف "صَرف بودجه‌هاي تخصيص داده شده در اين زمينه"، و نه تمايل براي بهبود كيفيت سياستها يا افزايش مشاركت ذي‌نفعان در فرآيند سياستگذاري است. علاوه بر اين دانشِ كم سياستمداران و متقاضيانِ به‌كارگيري اين ابزارها و تكنيكها زمينه‌ لازم براي رواج سريع اين ابزارها و تكنيكهاي سياستگذاري را بيش از پيش فراهم كرده‌است.

 
شما اين جا هستيد:   صفحه اصلي شرح حال تخصصي دانشگاه مقاله هاي علمي بررسي دلايل رواج ابزارها و تكنيك‌هاي سياست‌گذاري در ايران